چشم برزخی !

بعضی می گویند كه صاحبدلان می توانند آتشِ دهان شخص غیبت كننده را ببینند؛ آیا این مسئله با ستّار العیوب بودن حضرت حقّ منافات ندارد؟
جواب :
خداوندِ ستّار العیوب، بر اساس حكمت خود، می داند كه كجا ستّار باشد و كجا ستّار نباشد. اگر كسی ستّار عیوب دیگران باشد و در عین حال مخفیانه مرتكب گناهی شود، خدا اسرار او را فاش نخواهد كرد تا آنجا كه حتی در قیامت هم كسی از اعمال او با خبر نمی شود، پس عملكرد خود شخص در این مسئله بسیار مهم است. اگر كسی پرده دیگران را ندرد و آشكارا به گناه دست نیازد، خدا هم پرده اش را نمی درد.

بنابراین، كسی كه با قلم، بیان و اندیشه های ناصواب خود، آبروی دین خدا و مردم را می برد، دیگر شایسته نیست كه خدا آبروی او را حفظ كند. در این موقعیت، خدای سبحان به صاحبدلان اجازه می دهد كه حقیقت اعمال او را ببینند و حتی ممكن است كه در قیامت هم در مقابل دیگران رسوا شود.
(منبع)

راه رسیدن به كشف و شهود چیست؟
جواب :
قرآن كریم كشف و شهود را این گونه ترسیم فرمود: ﴿ كلاّ لَو تعلمون عِلمَ الیقینِ ٭ لترونّ الجحیم ﴾.[1] اگر معارف دین را با برهان و یقین بشناسید و به آن عمل كنید، هم اكنون در همین دنیا جهنم را می بینید؛ در غیر این صورت، پس از مرگ كافران هم می توانند جهنم را ببینند: ﴿ ربّنا اَبْصرنا وَ سَمِعنا ﴾.[2]

افرادی چون حارثة بن مالك كه مرحوم كلینی در اصول كافی[3] قصه آن را نقل كرده است، در محضر رسول اكرم صلی الله علیه و آله و سلم می گفتند: گویا عرش و بهشت، و دوزخ و اهل آنها را می بینیم. اگر به آنچه از حلال و حرام می شناسیم، واقعاً عمل كنیم و چشم، گوش، دست، پا و... را تطهیر كنیم و علم همراه با عمل صالح داشته باشیم، به چنین مرتبتی نایل می شویم؛ خلاصه اینكه راه رسیدن به كشف و شهود، بندگی خداست.

[1] ـ سوره تكاثر، آیات 6 ـ 5.
[2] ـ سوره سجده، آیه 12.
[3] ـ الكافی، ج 2، ص 54.
(منبع)