عبادت فردی یا اجتماعی؟

برای ادای بهتر عبادات چه باید كرد؟
جواب :
از امام صادق(علیهالسلام) رسیده است: « ما ضَعُفَ بَدنٌ عمّا قویَتْ عَلیهِ النّیّةُ »[1]؛ با اراده قوی، بدن هرگز گرفتار ضعف نمی شود.
از بین تن و جان، اصالت از آن جان است و بدن نمی تواند به صورت مستقیم فتوا بدهد و بگوید: من نمی توانم این كار را انجام بدهم. وقتی نیّت در مورد امری قطعی و قوی باشد، بدن نیز همراهی می كند.

بدن ما مركوب خوبی است و ما نباید این مركوب و ابزار را از دست بدهیم و كاری كه به این بدن آسیب می رساند، انجام بدهیم؛ از این رو، در روایات آمده است: اگر وضو برای بدن ضرر دارد، تیمم كنید[2] یا اگر روزه ماه مبارك رمضان برای بدن مضر است، در وقتی دیگر قضای آن را به جا آورید.[3]

انسان حقّ ندارد به بدن خود ظلم كند و موجب هلاكت آن شود. بدن اسیر روح است، پس باید با پرهیز از افراط و تفریط، و اراده قوی بیشترین بهره را از آن ببریم. اگر بدن از پا افتاد، دیگر به درد كسی نمی خورد، پس یكی از بهترین كارها این است كه به فكر سلامت بدن خود باشیم.

[1] ـ وسائل الشیعه، ج 1، ص 53.
[2] ـ بحار الانوار، ج 78، ص 160.
[3] ـ من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 148 ـ 147.
(منبع)