دنیا بساط فرومایگى

ربّ العزّة تا دنیا را بیافرید در آن ننگرسته، و آن را لعنت كرده، و دشمن داشته،
و هر چه در آن، بلعنت كرده مگر سه چیز:
ذكر خداوند جلّ جلاله، كه در دنیا است و نه از دنیا است.
دیگر مرد عالم كه مسلمانان را چون روشن چراغ و بر دل شیطان داغ است.
سیوم كسى كه جوینده علم است، و در راه دانش اندر منزل طلب است.
...
چون ازین سه درگذشت، زینهار گرد دنیا مگرد، كه روى معرفت سیاه كند، و جامه عصمت چاك گرداند.
خبر ندارى كه این دنیاى دنى دیرست تا بر مثال عروسى آراسته،
بر طارم نشسته، و از شبكه شكّ بیرون مینگرد، و با تو میگوید:

مصطفى (ص) ازینجا گفت " حبّ الدّنیا رأس كلّ خطیئة "
تا دل بر آن كمتر نهند، و حذر كنند،
و ربّ العزّة جلّ جلاله گفت: قُلْ مَتاعُ الدُنْیا قَلِیلٌ وَ الْآخِرَةُ خَیْرٌ لِمَنِ اتَقى . تا رغبت كمتر نمایند، و از آن پرهیزند.