عدم تصریح و غیرت دوستی

در سوره دوم مصحف شریف در آیتی آنجا که فرمود : تِلْكَ الرُسُلُ فَضَلْنا بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ ... داریم از ادباء و حتی از مفسران منسوب به مذاهب اربعه شما که نقل کرده اند : وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ اشارتست بمصطفى صلّى اللَه علیه و آله و سلم و تشریف و تكریم وى را. و غیرت دوستى را صریح بنگفت تا در مدح بلیغتر باشد و بدوستى نزدیكتر.

یا تو اینها را میدانی و در صدد انکار آنی که جحودی و یا نمیدانی و مورد بغض رب العالمین که گوینده بسیارگوی کم درک قیل و قال کن را نه تنها دوست ندارد و لطفی نه, بل بدیشان بغض دارد و خشمگین از آنان !

شما هم میگویید و هم کرارا نقل کرده اید که حضرت ختمی مرتبت در رتبت بر انبیاء سلف خویش افضل است ؛ و اگر غیر این گویید که منکرید و منافق ؛ حال در کتاب بر تصریح بر این امر - نه استدلال که شما تصریح میخواهید - آیه ذکر کنید ؟!!!

جا جای کتاب الهی حیلت و ترفند ( که همان حکمت و مشیت الهی اند ) می بینید برای آنکه الله متعال پیروان انبیاء را در دوائر و ادوار مختلفی خالص سازی کند و بنمایاند که مخلصین کیانند و این تنها با عدم تصریح در آن امر میتواند محقق شود و بخصوص معین گشته و نمایانده شود .

عدم تصریحی که تنها دلهای بیمار را چون و چرا در سر و ضمیر پیش آرد و همانند اصحاب طالوت که از بی آبی و تشنگی در حال نزار و هلاک بودند حالا که به نهر رسیده اند امر میرسد که آب ننوشند! همه نوشیدند جز همان سیصد و سیزده نفر که امر را خالص بودند و هم اینان ممتاز شدند و یاری خدا بدانها رسید و پیروزی در نهایت نصیبشان !
و ناگرویدگان متوهمی که توهم میکرده اند در راه هستند , وقتی به این صحنه ها میرسند چون و چرای ابلیسی تمام وجودشان را میگیرد که البته ظاهر تصورشان هم برای بسیاری منطقی مینماید و به دلهای کثیری از نیمه مردمان می نشیند که چرا ؟! راست میگویند ! لشکری که بجنگ جالوت جبار میروند با آنهمه سپاه گران ؛ در راه پیروزی و ظفر و در حال هلاک از تشنگی، چرا آب خوشگوار ننوشند و .. و ....

و بسیار لطائف و ظرائف که تنها کسانیکه خداوند دلهاشان را بایمان آزموده که قرص هست می پذیرند بی تصریح !

بسیاری هم تمنّی دارند تا حضرت متعال قیامت را در دنیا بر آنان آشکار کند و چرا تصریح بر قیامت نرفت که بتوان با دیده سر دید و فهمید و قبول کرد؟! و اینهمه لازم نبود که هزاران پیامبر مظلوم را بمسلخ اقوام پرغرض و مرض بفرستد و اینهمه راه را مطول و اینهمه لقمه را دور سر بگرداند تا بلکه بدهان بعضی برسد یا نرسد ؟!!!

تصریح در بسیار مواقع برای گاوان و خران و بهائم لابد است و لازم نه برای آدمیزادگان باورمند به الله متعال ! بقول آنمرد که چه خوب گفت : الحق غیور و من غیرته انه لم یجعل الیه طریقا سواه !!!

بزرگان شما آورده اند که كه مصطفى صلّى اللَه علیه و آله و سلم با اعرابیى مبایعت كرد در اسبى، و اعرابى اقالت خواست، رسول وى را اقالت كرد، اعرابى گفت عمرك اللَه ممن انت؟ تو از كدام قبیله و چه مردى؟ رسول گفت " انا امرؤ من قریش "یكى از یاران گفت آن اعرابى را كفاك جفاء ان لا تعرف نبیّك.

بعضى علما گفتند مصطفى صلّى اللَه علیه و آله و سلم، غیرت را نام خویش صریح بگفت و آنچه بر لفظ صحابى رفت كه پیغامبر خویش را مى نشناسى تعریف بود، تا بر اعرابى پوشیده نماند كه وى پیغامبر است صلّى اللَه علیه و آله و سلم...

( کمی بخود آیید یا ابناء یهود امت محمد "ص" . صدهها پاسخ از دهها زاویه باین مطالبه احمقانه شما داده شد و این یکی هم روی آن ! )

يكجا نشين...