حكمت طهارت با آب

هر چه بآتش دهى عیب آن بنماید. سیم سره از ناسره پدید آرد. زر مغشوش از خالص پیدا كند.
باز خاك عیب پوش است. هر چه بوى دهى بپوشد، عیب ننماید.

و نیز آتش سبب قطع است، و خاك سبب وصل.
با آتش بریدن و كشتن است، با خاك پیوستن و داشتن است.

ابلیس از آتش بود لاجرم بگسست. آدم از خاك بود لا جرم پیوست.
و نیز طبع آتش تكبّر است برترى جوید، طبع خاك تواضع است فروترى خواهد.
برترى ابلیس را بدان آورد كه گفت أَنَا خَیْرٌ . فروترى آدم را بدان آورد كه گفت: رَبَنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا.
ابلیس گفت: من و گوهر من، آدم گفت: نه من بلكه خداى من.